"Mij was door ploegleider Jean-Luc Vandenbroucke opgedragen om mee te schuiven in de ontsnapping van de dag", herinnert Wim zich haarfijn. "Maar die traditionele vroege uitval kwam dat jaar maar niet van de grond. Het amper uitdunnende peloton (169 van de 198 reden uit, red.) spoedde zich in een rotvaart naar de zone van de capi, waar ik - net zoals nogal wat anderen - de rol moest lossen na urenlange concentratie en rijvaardigheid om Andrei uit de wind te zetten en intact voorin te houden. Dat mat je zowel fysiek als psychisch af. Maar als je kopman het ten slotte haalt, valt alle last zo van je af. Dat viel mij die dag te beurt toen ik in een omvangrijke groep gelosten bijna zeven minuten na Andrei de Via Roma opreed en via de geluidsv...