"Gisteren bestond uit wachten. Lang wachten. Toen het nieuws van Jens' opgave op Facebook bekendgemaakt werd, zo rond vier à vijf uur in de namiddag, wist ik het zelf pas drie kwartier. Jens heeft nog de hele dag onderzoeken moeten ondergaan. Van ziekenhuis naar ziekenhuis. Oefeningen met de dokter, met de kinesist... Ze hebben zelfs onder water geprobeerd om oefeningen te doen, maar zelfs dat ging niet goed."

"De ploegdokter, Servaas Bingé, had dit nog nooit meegemaakt. Het is blijkbaar een rare blessure die je niet zo vaak tegenkomt. Toon Claes, de bekende chirurg, was daar ook. Hij raadde Jens aan om niet meer te starten. Niet zozeer omwille van het duwen, wel het trekken ging een probleem zijn. En zijn knie moet in een brace, anders kan het de rest van zijn carrière in gevaar brengen. Deze opgave was dus niet van willen, wel van moeten."

"Jens moet nu twee weken een brace dragen. Daarna mag hij vier weken lang wel bewegen, maar geen kracht zetten. Zondagavond sprak hij nog over de Vuelta, maar neen, dat zal dus zeker niet gaan. Misschien dat hij in september nog wat kleinere koersen zal kunnen betwisten. Het WK stond meer dan waarschijnlijk sowieso niet op de planning."

"Dit is hard, zeker na zijn ziekte in het voorjaar. Maar het is momenteel ook dubbel, zei Jens zelf ook. Hoe het ook uitdraait, er zal sowieso een positief kantje aan zijn, vertelde hij zondag al. De Tour uitrijden zou leuk geweest zijn, maar nu hij naar huis kom, zal hij zeker de bevalling meemaken. Elk nadeel heeft zijn voordeel, hé."

"Deze namiddag landt Jens in Zaventem. Ik had mezelf vandaag gelukkig wat extra vrije tijd gegund en moet daardoor niet heel veel werk verplaatsen. Door de zwangerschap is het momenteel niet meer mogelijk om elke dag volledig te werken. De komende weken worden nog intens. De creche is dicht, waardoor mijn schoonmama elke dag voor Lou zorgt. En nu komt Jens met zijn blessures erbij. (glimlacht) Binnenkort mag ik dus voor drie mannen zorgen."