Beschuldigde peutermoord schuldig aan onopzettelijke doding

Beschuldigde peutermoord schuldig aan onopzettelijke doding

BruggeDe jury van het assisenhof in Brugge heeft E.L. donderdagavond schuldig bevonden aan de onopzettelijke doding van de tweejarige Quinten Verbeke. De jury sprak de 29-jarige vrouw uit Poperinge vrij voor doodslag, wat de kwalificatie was waarvoor ze voor het hof terechtstond. Vrijdag wordt over de strafmaat beslist.


Gerechtspsychiaters oneens met therapeuten op proces peutermoord

BruggeE.L. was niet in paniek toen ze Quinten Verbeke twee harde stampen in zijn buik gaf en ze nadien zag hoe de jongen aan het sterven was. Dat is de mening van de drie gerechtspsychiaters die woensdagvoormiddag kwamen getuigen op het assisenproces tegen de 29-jarige vrouw uit Poperinge.


Assisen: moeder getuigt over "radeloosheid" door bezoekrecht

Assisen: moeder getuigt over "radeloosheid" door bezoekrecht

BruggePapa stout, niet bijten, niet Els gaan." De 2-jarige Quinten Verbeke was in 2003 telkens overstuur wanneer hij terugkeerde van zijn bezoek aan zijn vader en zijn nieuwe vriendin Els Lozie, en werd volgens zijn moeder verschillende keren schreeuwend wakker.


Vader houdt onschuld staande op proces peutermoord

Vader houdt onschuld staande op proces peutermoord

BruggeDe relatie tussen Els Lozie en zijn tweejarige zoon Quinten was niet abnormaal gespannen. Dat getuigde G.V., de vader van de overleden peuter, maandagavond voor het hof van assisen van Brugge. Volgens het openbaar ministerie en de burgerlijke partij is er sprake van mishandelingen.



"Wat me bezield heeft, weet ik niet meer", verklaart beschuldigde op proces peutermoord

BruggeOp het assisenproces in Brugge over de dood van de tweejarige Quinten Verbeke is maandagvoormiddag de beschuldigde E.L. aan het woord geweest. Zij ontstak op 7 juli 2003 in woede en stampte het zoontje van haar vriend twee keer in de buik. "Wat me bezield heeft, weet ik niet meer", zei ze diverse keren tijdens haar verhoor. Dat het bijna anderhalf uur duurde vooraleer ze de hulpdiensten belde en nadien vreemd reageerde, wijt ze aan de volledige onwetendheid over het feit dat de jongen stervende was en de paniek die ontstond toen de toestand van de jongen veel erger bleek dan ze eerst dacht.