Daniël Vanryckeghem verdiende méér duurzaamheid

13/07/18 om 08:00 - Bijgewerkt op 10/07/18 om 11:01

"Daniël was een aimabele, ingetogen maar bovenal lieve man, die wel eens in zichzelf gekeerd kon zijn, wat niet altijd strookte met mijn open en communicatieve persoonlijkheid. Maar we konden het meestal heel goed vinden met elkaar, laat daar geen twijfel over bestaan!# &" Aan het woord is Nicole Claeys, de weduwe van Daniël Vanryckegem, die in de tweede helft der jaren 60 en de eerste jaren 70 een Vlaamse wielercoryfee was. De tranen schieten Nicole in de ogen wanneer zij over Daniël vertelt.

Daniël was geen dijenkletser. Schaars zijn diegenen die hem ooit een brede glimlach zagen ontvouwen. Door de natuur was hij nochtans bedeeld met een atletisch lichaam, dat hem toeliet om tot één van dé coureurs van de Mandelstreek uit te groeien. Zijn incasseringsvermogen was zijn zwak punt. Liep het eens wat minder, dan was het alsof de wereld definitief onder zijn voeten wegzonk. Vooral het vroege verlies van zijn vader tekende hem. Hij kreeg verlof als milicien om een job te zoeken als kostwinnende zoon. Hij werd wever, maar bofte met een baas die hem met faciliteiten aanmaande om de koersdraad herop te pikken.
...

Verder lezen?

Lees elke maand gratis 4 artikelen

Ik registreer mij Ik ben al geregistreerd
of

KW-abonnees hebben onbeperkt toegang tot alle artikelen van KW

Ik neem een abonnement Ik ben al abonnee

Nieuwsbrief

Ontvang dagelijks twee updates in uw mailbox met het belangrijkste nieuws uit West-Vlaanderen, aangeboden door de redactie van KW!