Lieven Mathys
Lieven Mathys
chef online
Opinie

18/02/16 om 09:57 - Bijgewerkt op 20/02/16 om 17:27

Tussen de Buffalo's worden we niet gestoord door playstations, koptelefoons en andere prullaria

Zie me hier staan zwaaien met mijn vlagje van AA Gent. Het vriest dat het kraakt en ik ben zelfs geen voetbalfreak. Maar toch is het een veertiendaagse traditie geworden... Die Gantoise.

Tussen de Buffalo's worden we niet gestoord door playstations, koptelefoons en andere prullaria

Okee, ik heb ooit in een ver verleden zo'n twee jaar de netten van FC Tielt verdedigd bij de jeugd maar toen was het al Club dat de klok sloeg. Niet fanatiek maar er hing wel een poster in mijn kamer waarop Filip Vande Walle een kattensprong van jewelste uit zijn sloffen schudde. Birger Jensen was ook zo'n idool van me.

Maar toch, de passie was van korte duur. De liefde beperkte zich de decennia daarop tot samenvattingen op televisie. Tot mijn oudste zoon een tiental jaar geleden begon te voetballen. Vanaf dan werd het een vast weekendritueel. Maar na het fluitsignaal van de scheidsrechter schakelde ik moeiteloos terug over naar de modus die neigt naar desinteresse...

Club? Cercle? KVO?

Het is trouwens aan die zoon te danken dat ik hier tussen de Buffalo's zit. Vorig seizoen hadden we op uitnodiging in de play-offs AA Gent - Anderlecht bijgewoond. Het was de max. Het stadion, de sfeer, de gezangen... Maar vooral het feit dat ik drie tot vier uur kon spenderen met mijn zoon zonder zonder externe storende factoren zoals apps, koptelefoons, playstations, smartphone en andere prullaria die onze aandacht opeisen.

"Als we nou eens een abonnement zouden nemen op de voetbal," stelde ik hem voor. "Kies jij maar de ploeg". Hij koos voor AA Gent. Voor hetzelfde geld was dat dus Club, Cercle, KVO of KVK.

Maar zijn dooppeter en diens zoon -ook al West-Vlamingen- hadden al een abonnement op de Gantoise. Zijn keuze gaf me een warm gevoel. Gent heeft altijd een plaatsje in mijn hart gehad, gevoed door nostalgie. Die studentenjaren alleen al blijven toch levenslang aan je kleven. Zelfs 2 decennia later... Die overweldigende Overpoortstraat, de concertzaal van de Vooruit (Red Hot Chili Peppers! Faith No More! Living Colour!), optreden met vrienden in de legendarische The Cover,...

Momentopname tijdens AA Gent-Wolfsburg: het scorebord staat op 0-3. De sfeer staat op level 'donderwolk'. Maar wat een adrenalinestoot dankzij Kums, Coulibaly en de duizenden Buffalo's die hun (lees: onze) elf helden naar de (toen nog) potentiële overwinning stuwden.

Momentopname tijdens AA Gent-Wolfsburg: het scorebord staat op 0-3. De sfeer staat op level 'donderwolk'. Maar wat een adrenalinestoot dankzij Kums, Coulibaly en de duizenden Buffalo's die hun (lees: onze) elf helden naar de (toen nog) potentiële overwinning stuwden. © mlt

Diepe wortels

Maar het is in de jaren na de terugkeer naar West-Vlaanderen en waarin ik andere (mooiere) buurten buiten de Overpoort leerde kennen, dat mijn liefde voor de stad steeds diepere wortels kreeg. Gent is de stad waar ik het gevoel heb dat ik precies constant aan het huppelen ben. Het bruist er. Mijn huid tintelt als ik er rondslenter. Saaiheid kent men er niet. Het leven, een feest.

Maar dat maakt me nog geen echte Buffalo natuurlijk. En dat hoeft ook niet. Als de liefde er maar is...

Delen

Als Krant van West-Vlaanderen kan je een stad als Gent niet negeren: het is misschien wel de enige Vlaamse stad buiten onze provinciegrenzen waar de West-Vlaming zich meteen thuis voelt

En toch blijf ik in West-Vlaanderen plakken. Een rusteloze ziel heeft misschien zo'n comfortzone van vrienden, herkenning en dat West-Vlaams taaltje nodig. Dromen van Gent vanuit de West-Vlaamse heimat...

Dat verklaart meteen ook waarom ik op onze redactie al zowat een jaar sta te trappelen om in Gent uit te pakken met een stunt. Toen ik anderhalf jaar geleden verhuisde van de redactie van De Zondag naar de Krant van West-Vlaanderen kwam ik na één maand al op de proppen met het idee. Als Krant van West-Vlaanderen kan je een stad als Gent toch niet negeren: het is misschien wel de enige Vlaamse stad buiten onze provinciegrenzen waar de West-Vlaming zich meteen thuis voelt. En zie, anderhalf jaar later is het van dat. Begin maart rollen we het idee uit: KW kaapt Gent. 't Goa de max zin. Wordt vaneigens vervolgd.

Tussen de Buffalo's worden we niet gestoord door playstations, koptelefoons en andere prullaria

Tussen de Buffalo's worden we niet gestoord door playstations, koptelefoons en andere prullaria

Stem mee voor de Krak van je gemeente
Het voorbije jaar lieten heel wat mensen in jouw gemeente zich op een positieve manier opmerken. Krant van West-Vlaanderen ging op zoek naar deze mensen en nomineerde hen voor de Krak van jouw gemeente. Ontdek hier de Krak-kandidaten van jouw gemeente en breng jouw stem uit. Zo plaats jij hen mee op het podium dat ze werkelijk verdienen!

Meer nieuws uit