Rubriek Economie

19/09/16 om 10:24 - Bijgewerkt om 10:31

Hoe lekker is 'Het Lekkere Westen'?

Hoe lekker is 'Het Lekkere Westen' eigenlijk? KW vroeg het aan de foodie van de redactie, Mieke Verhelle.

Hoe lekker is 'Het Lekkere Westen'?

Het is intussen enkele jaren geleden dat een bevriende kok mij aan een van zijn collega's voorstelde als 'de grootste foodie die ik ken'. Hij maakte me zowaar aan het blozen en in de typische West-Vlaamse nuchterheid lachte ik die opmerking weg. Met mijn meter zevenenzestig ben ik nu ook zo groot weer niet. Ik ga geregeld op restaurant, ja. Ik hou van lekker eten en daar mag ook een goed glas bij. Houdt niet elke West-Vlaming daarvan ?

Intussen heeft mijn hoofd al aanvaard dat ik een foodie ben. Ik reis de wereld rond op zoek naar die plekken waar het goed eten is en de chef mij nog kan verrassen. Hoe meer restaurants je bezoekt, hoe moeilijker dat laatste wordt. Het is zelfs zo dat mijn vakantiebestemming afhangt van de tafels die ik gereserveerd krijg. Pas daarna volgt de zoektocht naar hotels en bezienswaardige cultuur.

Maar hoe graag ik de wereld ook verken tafel per tafel, ik kom nog altijd met veel plezier terug naar huis. Terug naar West-Vlaanderen. Terwijl andere vrouwen niet snel genoeg hun wasmachine doen draaien, boek ik een tafeltje. En als ik dan die smeuïge garnaalkroketten, het perfect gebakken biefstuk of dat stukje Noordzeevis, uiteraard met vers gesneden frietjes, proef, dan weet ik echt : ik ben thuis.

Delen

Hoe graag ik de wereld ook verken tafel per tafel, ik kom nog altijd met veel plezier terug naar huis. Terug naar West-Vlaanderen

We hebben veel Vlaamse klassiekers en iedereen denkt bij die gerechten wel aan dat ene restaurant waar hij of zij ze het liefste eet. En daar hoeven we niet ver voor te rijden. West-Vlaanderen telt heel wat goede bistro's, brasserieën, eetkroegen en restaurants waardoor het moeilijk wordt om kiezen.

Onze provincie heeft een rijke culinaire traditie. Dat vertaalt zich in het grote aantal koksscholen. En niet zomaar van de minste. De meest gerenommeerde scholen voor koks van België liggen op een zakdoek bij elkaar. Zelfs buitenlanders, vooral Nederlanders, steken de grens over om van die kwaliteit te leren. Dat ze allen zo dicht bij elkaar liggen scherpt natuurlijk de zin naar perfectie. West-Vlamingen houden nu eenmaal van gezonde concurrentie.

Het stopt niet bij het onderwijs. Onze provincie telt heel wat koks op topniveau. En of het nu chefs in een sterrenrestaurant of in een traditionele familiebrasserie zijn, ze geven graag hun kennis door aan jonge mensen die gepassioneerd zijn door de liefde voor de keuken. En door die leerkrachten en leermeesters worden ook die jongeren weer voorbeelden voor de volgende generatie.

Delen

Geen provincie waar je zoveel smaken bijeen vindt

Doordat de scholen in West-Vlaanderen liggen, blijft dat talent ook in onze provincie. Een paar enkelingen slaan wel hun vleugels uit naar het buitenland, maar meestal komen ze toch altijd terug naar West-Vlaanderen, met een Noordzee vol heerlijke vis en akkers met smakelijke groenten of grazende dieren. Geen provincie waar je zoveel smaken bijeen vindt.

Dat de West-Vlaming graag hard werkt, maar even graag daarna te teugels laat vieren en de voeten onder tafel schuift, helpt bij het voortbestaan van al die eethuizen. Want zonder genieters, zouden die koks het niet lang volhouden.

Ja, ik ben een foodie, het zit ingebakken in mijn roots, in het Lekkere Westen. Daar waar mijn vader de smakelijkste tomaten kweekt en mijn moeder het beste stoofvlees maakt.

VIDEOREEKS: Maak zelf kennis met de 93 chefs van de campagne van Westtoer 'Het Lekkere Westen' op www.kw.be/hetlekkerewesten