Het was fijn, bedankt en tot volgend jaar

09/07/17 om 23:54 - Bijgewerkt om 17:53

Drie dagen Cactus. Drie dagen zomers weer. Drie dagen gezelligheid en muziek. Dat is in het kort de samenvatting van Cactusfestival dit jaar. Een vlekkeloze editie met veel meezingmomenten en enkele ontdekkingen.

Het was fijn, bedankt en tot volgend jaar

Het was een goede editie van Cactusfestival. Niet alleen omdat ik in vergelijking met de twee dagen Cactus vorig jaar, toen anderhalf optreden, heel wat meer concerten kon meepikken, maar ook omdat er heel veel leuke initiatieven en gebeurtenissen waren.

Waterschaarste? Dat lossen we toch gewoon op met een zeil en bruine zeep, glijden maar! Oké, een zwembad ware toch misschien nog iets beter, maar het glijden zal ongetwijfeld enkelen toch de nodige verkoeling bezorgd hebben.

Vijf regendruppels

Ik weet niet wat voor lekkers er bezorgd werd aan de weergoden, maar het was alleszins ruim voldoende om perfect festivalweer te hebben. Op vijf regendruppels na, we hebben ze geteld, was het drie dagen lang droog. Ook al werd het anders voorspeld. Bovendien was het aangenaam warm, maar niet te warm. Daarnaast zorgde een wolkje hier en daar voor afkoeling. Het was perfect om te genieten in de vele comfortzones vlakbij de verschillende bars.

Het was fijn, bedankt en tot volgend jaar

En ook dit jaar lag Cactusfestival er opnieuw kraaknet bij. Met dank aan de honderden kinderen die hier hun eerste stappen in festivallandschap zetten. Nu rapen ze nog de bekers, over ruim tien jaar drinken ze uit die bekers, wellicht op hetzelfde festival. Inzetten op de toekomst noemt men zoiets. Veel festivals mijden kinderen liever, bij Cactus zetten ze er net op in. Leuk overdag, maar 's avonds is het natuurlijk vervelend als pa of ma graag eens echt een concert meepikt. We hebben meerdere ouders gezien die meer dan een uur zoon- of dochterlief op de schouders moesten dragen omdat ze toch maar iets wilden zien. Met de kinderen naar een festival, het heeft voor- en nadelen.

Toppers uit Kortrijk

Op muzikaal vlak was het een erg diverse editie met enkele verrassingen, maar ook met toppers die meestal de verwachtingen inlosten. Denken we maar aan een enthousiaste Richard Ashcroft, een aimabele Wannes Cappelle of een energieke Ricky Wilson van de Kaiser Chiefs. Als West-Vlaams medium was het vooral uitkijken naar zondagavond met twee toppers uit Kortrijk. Eerst Warhaus, het meest succesvolle soloproject tot nu van Balthazar, en tot slot als afsluiter Goose! Dansen, dansen, dansen. En dat werd er ook gedaan. Er zullen er ongetwijfeld met kleine oogjes op het werk verschijnen maandagochtend, maar het zal met veel plezier zijn.

Na zeven festivaldagen op twee weken tijd laten we het festivalwezen een maand achter ons, al kijken we stiekem toch alweer uit naar Dranouter begin augustus. Dat ander groot festival in onze provincie.

Meer nieuws uit

Nieuwsbrief

Ontvang dagelijks twee updates in uw mailbox met het belangrijkste nieuws uit West-Vlaanderen, aangeboden door de redactie van KW!